18 september

Vandaag weer feest! Conny en ik vieren onze 25e trouwdag.

De molen staat nog steeds te wachten op de molenmakers. Vinden wij nu niet zo'n ramp, dan hebben we de ruimte.

O ja en

<= dit

is niet voor de balkonscene of zo

Het werd zowaar droog en mooi weer, precies totdat de laatsten naar huis gingen.

Buiten was er BBQ in typische SMZK stijl, en wat later werd de molen binnen tot het kleinste theater in Nederland omgetoverd:

Muziekgroep parelmoer.

 nog meer Parelmoer

Met dank aan alle vrienden die hielpen bij het opzetten en opruimen, en aan al onze gasten. Niet in de laatste plaats omdat er na het feest een waar fonds in de donatiemelkbus lag. Hoe we daarmee het interieur gaan verfraaien krijg je nog te horen.O ja en dank aan het weer.

De molen staat er al een tijdje vermomd als binnenkruier (een noordhollandse binnenkruier wordt binnen in de kap op de wind gekruid) bij: de staartbalk, de spruiten en schoren zijn eraf. De spruiten moeten vervangen worden door een langer exemplaar, om de staart weer de juiste vorm te geven. De staartbalk blijkt te rot te zijn voor hergebruik, ik kan er bijna m´n hand in steken.

Draaien is er voorlopig niet bij. De vangstok ligt er ook naast, die krijgt een verfbeurt.(foto Jos van Schooten) Het schilderwerk in de woonkamer is ondertussen klaar, en we zijn al een tijd naar spulletjes aan het speuren om er een beetje sfeer in te brengen. Daar ga ik nog geen foto's van laten zien, kom maar eens kijken.

Ondertussen hebben we de jaarlijkse BBQ van de stichting weer eens op de Vijfhuizer kunnen houden  (foto van Jos).

Aanstaand monumentenweekeind zijn we gewoon open, ook al staat de molen nog stil. En op 9 en 10 oktober is erhet molenweekeind Noordholland/zuid. Misschien is de restauratie dan al goed op gang.

zaterdag 3 juli

De molenbouwer is langsgeweest, er ligt gereedschap, en als ik ga smeren, zie ik dat de kap is vastgezet. Kruien is er voolopig niet bij. Gelukkig is de wind west, en de molen staat ongeveer goed, mar net niet helemaal. De wind valt iets krap in, en daardoor is er wel wat zeilslag. Dat krijg je als de wind teveel aan de voorzijde van de onderste wiek staat. Samen met de tegenwind zorgt dat er voor dat de druk op het zeil dan wat klein is. Achter de onderste wiek stroomt de wind moeilijk weg, en dat alles zorgt ervoor dat het zeil van het hekwerk wordt gelicht. Even verder klapt het weer terug.

Ik heb maar halfjes voorgelegd, dat maakt het wat minder erg, en het waait toch hard zat.

Binnen is het schilderwerk zo goed als klaar. We zijn er dik tevreden mee.

Buiten is het vliegles voor de grootste jonge ganzen. Ze worden telkens meegenomen voor een rondje om de molen, naar de overkant van de ringvaart, en dan weer even landen om bij te komen.

Voorlopig is dit ons laatste weekeind op de molen, over een week gaan we met vakantie, en dan zullen we zien hoever de molenmakers zijn.

Zaterdag 27 juni

Afgelopen maand is het schilderwerk goed opgeschoten. Samen met Jos van Schooten (de molenaar van de Eenhoorn) heb ik een vervanging voor het rotte windbord gemaakt. Nieuw maken gaat sneller dan repareren, volgens Jos. Naar de molen ermee, en daar pas schaven. En dan moet het nog in de verf.

De ganzen gedijen goed, maar of ze daar bij Schiphol blij mee zijn... Er heeft zich nog een vijfde gezin aangesloten bij het flottielje in de ringvaart.

Het is intussen zomers weer geworden. De wind waait al een paar weken uit noord, en veel is het ook niet. Op warme dagen komt er s'middags een zeebriesje, en dan moet de molen weer op het westen worden gezet. Zo'n zeebries komt van de opstijgende warme lucht boven land, die dan door koele lucht van zee wordt aangevuld.

Binnenkort zullen de molenmakers wel arriveren, ze zijn nu aan het werk op de Adriaan.

Zaterdag 29mei

Beetje grijze dag. Er staat weer een hek rond het erf. Rob Joosten heeft nieuwe naamborden gemaakt, en dat ziet er een stuk beter uit dan wat er eerst hing. Daar kwam nog weel eens commentaar op
30 mei.

Nog wat grijzer, en zijn onweersbuien bij. Ik zet zeil op één roe, dan kan ik de molen aanhouden [tijdje stilzetten] met die roe horizontaal als het heftig wordt. Een vertikale bezeillde roe gaat meer tekeer in zi'n geval. Zo'n bui trekt een hoop wind naar zich toe, (de opstijgende lucht voor die bloemkoolwolken moet tenslotte ergens vandaan komen). Dan komt de wind een tijdje uit een andere hoek en kan zelfs achter de zeilen komen. Als de bui over is getrokken is ie weer terug. Vandaar aanhouden, daar ga je niet achteraankruien.

Een uitgeputte jonge mees komt even uitblazen.

We krijgen een dikke bui recht over ons heen. met donderslagen, dus moet de bliksemafleider eraan. Helaas heb ik maar één aansluitbeugel, en die zit net op de verkeerde roe. Daar ga ik er nog een paar van bestellen. Als het opklaart draaien we nog een uurtje door. Van achteren ziet de bui er imposant uit.

Hemelvaartweekeind
Lekker lang weekeind, dus we kunnen er weer tegenaan

De geredde pubergans is weer bij z'n familie zo te zien. De vier families grauwe ganzen zijn altijd bij elkaar in de buurt. Dit zijn ze alle 25 (kleintjes goed verstopt) lekker aan het dobberen.

Wij zijn lekker aan het schilderen, de molen draait lekker, en een lepelaar lepelt lekker in de molentocht [de brede sloot waar de molen aan staat en  waar alle sloten van de polder in uitkomen].
Ik vind nog een windbord met rot. Naar de werkplaats ermee.

Pinksterweekeind.
Het wordt nu echt mooi weer. Wel staat er alle dagen een raar windje. De wind waait ongeveer uit het Westen, maar soms draait ie een streek [kwart van het kompas] naar Noord. En even later weer terug.

Dat gebeurt vaak als er een bui langstrekt, maar de lucht is strakblauw. De eerste keer krui ik de molen er braaf achteraan, om vervolgens weer terug te moeten.

Conny schildert binnen, en ik heb er weer wat borden uitgeplukt om een verfbeurt te geven. Deze mag nog wel een tweede laag krijgen, en als ik met de borden (vijf per wiek) klaar ben zal ik de voorzomen en de bordschroot [rechts en links van het bord op deze foto] ook aan moeten pakken. Voorlopig zul je de molen nog een tijdje met allerlei lege plekken in de wieken zien draaien.

De molen begint ook hekwiggen rond te strooien, die beginnen door het mooie droge weer te krimpen en raken dan los. Alles vastslaan dus.

Vrijdag 30 april & Zaterdag 1 mei & de meivakantie

Vandaag draaien we dus zonder het bord dat in reparatie is. Het overeenkomstige bord op de andere wiek aan dezelfde roe is er ook uit, anders wordt de molen wanwichtig [Uit evenwicht. Weer zo'n mooi molenaarswoord]. Normaal gesproken gaan de borden er pas uit als het zo hard waait dat alle zeilen zijn opgedoekt, en de molen dan toch nog te snel draait.

Het slechte bord is nummer twee, en ik heb de borden één er ook maar uitgehaald, anders zit er zo´n raar gat ergens in het midden.
Binnen staat de woonkamer voor zover het timmerwerk klaar is in de grondverf, en kunnen we aan het kleuriger werk gaan beginnen. Er is een mooi schema uitgezocht, in overleg met monumentenzorg of zo (daar was ik niet bij). Het is een traditionele kleurstelling uit deze streek.

Hier is Conny aan het werk. Ikzelf doe de grote vakken.









Als we naar huis gaan, dan zien we naast het pad een geroofd ei.

Hopelijk is het niet van Katrientje (zo hebben we onze eendemoeder gedoopt),

De volgende dag.

Katrien zit nog op haar post. Weer een dag later is het nest leeg. Er liggen wateierschalen. Ik ga er maar vanuit dat alles op zijn zwempootjes terecht is gekomen. We gaan lekker door met schilderen, en het begint al wat te worden. De foto hiernaast geeft een indruk van de kleuren. Voor het eindresultaat moet je maar eens komen kijken.

Vrijdag 14 mei.
Weer geen draaidag. We werken de plekjes blij. Als we naar huis gaan hoor ik geklots in de voorwaterloop [=het kanaal(tje) waardoor de molen afwatert op het boezemwater (dat is hier de Ringvaart)]. ??! Dat kan helemaal niet, want die is afgedamd. Die dam is een beetje lek, en er staat nog steeds water in. Er blijkt een ganzepulletje in rond te ploeteren dat er niet meer uit kan. Laarzen aan dus maar. Het beestje laat zich niet al te moeilijk vangen, maar niet nadat ik tot zover in de klei ben gezakt dat mijn laarzen water gaan maken.

Hij weegt toch wel zo'n kilo of twee, drie. Ik laat ´m weer gaan. Het ganzebeest  waggelt verbaasd over de dijk richting zijn familie. Het gaat prima met de ganzenpopulatie hier, er zwemmen vier paren in de buurt, met elk vier of vijf pulletjes. Ik vind het niet zo´n goed idee, die dam. Hij doet af aan het karakter van de molen, er is gevaar dat de fundering uitdroogt, en nu dit. Hij is wel nodig voor het wandelpad.