Najaarsblog
Al weer vier maanden niet geblogd. Het moet geen gewoonte worden.

Dit is heel typisch Engels ze zijn er in wit zoals hier, of zwart.

Op vakantie gaat de molenaar als het zo uitkomt nog hier en daar een molentje bekijken. Deze keer waren we in Kent, waar ze best nog wel  aardig een molenbestand hebben.

Dit ziet er vertrouwder uit, maar dan wel héél wit

Alles wat we hebben bekeken is zwaar beïnvloed door  de industriële revolutie, dus veel gietijzer in het gaande werk, in tegenstelling tot bij ons, waar zowat alle molens nog nagenoeg geheel houten machines zijn.

Stukje gaandewerk van de standerd hierboven

Zo'n 20 jaar bagger schat ik

Terug bij de Vijfhuizer worden de weteringen op diepte gebracht. Dat was hard nodig zo te zien. En dat wisten we ook: zie op de blog van 25 mei 2010 een foto van een lepelaar die z'n lange poten toen wel thuis had kunnen laten.

De winterzeilen

.....met Koos z'n moeder aan het spinnen.

Het open monumenten weekeinde was rustig. Op zaterdag was er weinig aanloop, en ook geen wind. Koos en ik hebben de gelegenheid te baat genomen om de winterzeilen "voor te dragen". Zondag's een man of 40, geen rijen voor de deur. Binnen was er wat sfeer gemaakt.....














Een paar weken later viel het molenweekeind Noord Holland zuid geheel in het water, of nee, het water viel in het weekeind.

Vorige week goed nieuws: als alles goed gaat komt er dit jaar nog nieuw riet op de kap. Dat zal alleen van het weer afhangen, de contracten zijn getekend.

Vandaag 27 okt. Niet bepaald een windje om de molen te laten draaien, en voor maandag wordt boos weer voorspeld. Daarom de molen stormvast gezet: alle windborden -voor zover niet vastgeschroefd- eruit gehaald, en alles met extra zorg gezekerd.

Na de molendagen -die best aardig zijn bezocht- gaat Het Werk gestaag door. De tentoonstelling is al aardig gevuld. Koos heeft voor ledverlichting gezorgd en er is een leuke verzameling van Haarlemse producten uit de vorige eeuw :

van boven naar beneden 

Klaverbladzeep, 

het Melkmeisje Zeep

 (van tuttig naar best wel hip) 

de onvermijdelijke Haarlemmerolie, 

Droste,

en de Sierkan.

Jubileumposter haarlemmerolie

Het valt allemaal zeer in de smaak bij de Haarlemmers: " o ja, dat kocht m'n tante altijd" en "daar heb ik nog dertig jaar gewerkt" enzovoorts. Het verzamelen van al dat spul is ondertussen een hobby van Conny geworden.

Groep aan de thee

Conny

Ondertussen is de keukenvloer in traditioneel ossenbloedrood gezet. En hebben we weer een grote groep op bezoek gehad. Dat doen we wel vaker op afspraak.

Frits 

En dan is er altijd het gras dat maar groeit. De oude garde doet het overigens nog best achter de maaier.

Zaterdag 11 en zondag 12 de molendagen.
Op de eerste zonnige lentedag hebben we dus mooi binnen gezeten om alles een beetje in orde te krijgen.
Die vitrines moeten niet (allemaal) leeg zijn voor zon gelegenheid. Er komt een hopelijk verrassende (dat is dus de bedoeling, ik verklap nog niets) tentoonstelling, en meer.

Dus

is janneke kaartjes oude stijl aan het tiepen

heeft Frits een paar posters

over polderen en molens gemaakt

die hij hier aan het ophangen is 

terwijl

Janneke en Conny een paar kasten aan het

vullen zijn.

Verder hebben we nog wat mooie aanwinsten voor de aankleding gescoord zoals

een mooi setje email
gekregen van familie

een antieke strijkplank, met bijpassend

linnegoed, 

gedoneerd door Geri en Hein Lind

In de vreugd, met een vlag in top

En dan moest op de kroningsdag de molen nog even mooi worden  gezet.

Tot op het molenweekeind

15 april
Vorige week met Guus en Wiebe het aanrecht naar de molen gebracht. Best een zwaar ding voor drie man, maar hij zit op z'n plaats, en alleen dat al is een enorme verbetering. Een fotoverslag

Guus (voor) en Wiebe bijna door hun rug,

maar blijven lachen als ik even moet lossen voor een foto

 

Er is nog een hoop af te werken, maar zelfs zo is het een hele verbetering. Hiernaast een impressie van de vitrinekasten voor de uitstalling boven.

Zes pulletjes.

Ondertussen is buiten de lente echt begonnen zo te zien. Deze ganzenfamilie is z'n broed kennelijk voor de laatst vorstperiode al begonnen

Voorjaar

De winter is nog niet helemaal voorbij, dus een paar winterse foto kan nog wel.

 Begin februari. Nogal wat ganzen hebben kennelijk de slachtpartij rond Schiphol overleefd. Ik tel er hier een stuk of zestig

Een paar weken later hebben de griendkabouters alle knotwilgen geknot. Was ik eigenlijk zelf van plan , maar prima zo.

Aftekenen

Eén, twee....

Ondertussen nadert de restauratie van het keukenblok de eindstreep. Ik heb een mal gemaakt om de maten uit de keuken over te nemen. Meten is weten werkt hier niet want alles is scheef. Jos zal de steenzaag erin zetten, die heeft daar de durf &de vaste hand voor.

Drie

Klaar

Binnenkort komt ie op z'n plaats. Op de zolder zijn we intussen bezig met het inrichten van een tentoonstellingsruimte. Een stel van de oude vitrinekasten uit de Adriaan staan er al. Behalve de gebruikelijke molen en polder dingen komt er ook een kast met oud gereedschap en één met Haarlemse industrie dingetjes. Als het klaar is hoor je meer.

Nieuwjaarswens

Eindejaarsblog
Daar zijn we weer. Voor toepasselijke smoezen zie de vorige afleveringen.

Koos zoekt het hogerop

De zomerzeilen heben we -Kos koet en ik- op een rustige dag voorgedragen.
Best wel laat in het jaar, maar het staat wel fris voor de evenementen die er aan staan te komen. Terwijl ik boven ben nog even een foto van het lelijke gat in de kap. Dat is inmiddels provisorisch gedicht. Hopelijk schiet er volgend jaar genoeg over om de boel goed in orde te brengen, voor dit jaar is het budget op....

Gat in de kap. En in de begroting.

Het roestige geval in de voorgrond is de bovenas. Nieuw gemaakt in het bouwjaar.
We krijgen bezoek van de Haarlemse afdeling van de ENFB die een fietstocht hebben georganiseerd. Ze lunchen bij de molen. Wij zorgen voor koffie en cake.

ENFB. (te herkennen aan de verzameling super fietsen in de achtergrond)

Molenaars op bezoek.

 De mooie koffiekan is een gift die een omwonende die dag langsbracht. Mooi.

Een week later is het molenweekeind Noord-Holland-zuid. (het staat er echt. ik verbaas me er elk jaar over). Dat is speciaal voor molenaars die bij elkaar op bezoek gaan.
koos en ik ontdekken een kleine averij: de vangblokken huppelen weg tijdens het vangen en de vork schiet voorbij de stut.
We brengen een tijdelijke voorziening aan. De stut blijkt nauwelijks verstelbaar te zijn.  Eigenlijk zit het hele ding er gewoon verkeerd in. Hij kan gewoon niet ver genoeg naar binnen.Dat zullen we binnenkort verbeteren.

Vang gefixeerd met een lijntje. 

Let op het rare U vormige houtje om de stut.

Dat verhindert de juiste instelling. Het moet andersom zitten, en ruimte 

bieden voor stelwiggen.

Werk aan 't gemaal.

Intussen is het werk aan het naastgelegen gemaal begonnen
Er moet een schuilhutje bij, wegens Brussels voorschrift. We zijn benieuwd.

Twee wigjes er achter, om te stellen,

 één eronder om hen strak te zetten.

Avondlijke gans

Een paar weken later hebben Koos en ik een nieuwe constructie voor de lendestut gemaakt, die wel wat weg heeft van wat er in ons leerboek stond.  De stut wat ingekort om genoeg stelruimte te krijgen, een dikke plaat erachter tegen het voeghout om de stelwiggen te steunen. 's avonds nog een mooi plaatje geschoten van een eenzame gans die op huis aan gaat.



Het gemaal bleek te gaan verzakken en is tijdelijk vervangen door een noodpomp.

Uw voeten worden drooggehouden

De hele constructie is weggetild en nieuw onderheid. Het zware materieel wat daarbij moest komen blijkt niet erg bevorderlijk te zijn voor de begaanbaarheid van ons erf.

Het lage erf is nu een ongelofeloze baggerzooi.....

Het uitzicht op en uit de molen lijdt er gelukkig niet teveel onder, dankzij het SMZK bestuur, dat het eerste ontwerp nog wat wist te matigen.

Verregende koe

Voorlopig hoop ik dat ze nu af gaan ronden, want er komt geen kip meer langs met al die troep en hekken rond de molen. Hooguit een koe.

Het uitzicht vanaf nu.

Lelijk. Weg weg weg.

Ondertussen is de dinsdagploeg aan de gang gegaan met het slopen van het bestaande keuken blok (roestvast staal, lelijk lelijk).
Het nieuwe (maar wel oude) blokje is intussen op maat gemaakt. Dat is nog een beste klus met al die scheve wanden. Volgend jaar kan het gerestaureerde blad erop.

Nieuwe oude blok. Leuk toch?